| Paris's profile··¤(`×[¤Alphose¤]×´)¤··PhotosBlogLists |  Tools  Help |
|
··¤(`×[¤Alphose¤]×´)¤··°.•°•.★ชั้นคิดถึงเธอ★ .•°•.° May 14 meeting with buff !!!วันนี้ ความสัมพันธ์ของเค้าและบัฟ ก้อได้มาบรรจบกันอีกครั้ง โฮะๆ
การเดินทาง ของพวกเราได้เริ่มขึ้น เมื่อบัฟที่รัก มารับเค้าที่บ้าน
ตอนประมาณ บ่าย 2 เห็นจาได้ พวกเราก้อแลกเปลี่ยน
ของฝากกันนิสหน่อย และปะทะคารมกันตามประสาควายๆ555+
ออกเดินทางจากบ้านเค้า เพื่อไปสู่ ร้านอาหารญี่ปุ่นซาโตอิชิ
ที่บัฟได้ไปค้นหาข้อมูลมา ซึ่งร้านมันอยู่ ในซอย
ลาดพร้าว 71 นี่เอง !!!! ด้วยความหิวโหยของพวกเรา
บัฟจึงรีบบึ่งรถไปด้วยความเร็ว 1 กม./ชั่วโมง โคตรเร็ว -*-
เอาน่า ให้อภัยเพราะลาดพร้าว รถมันติด ซิ่งม่ายได้ *0*
ก้อปายตามแผนที่ซึ่งได้ถูกบันทึกไว้ในหัวของบัฟ
พอไปถึง หาร้านม่ายเจอ กรั่กๆ หรือ ไม่ก้อร้านมันปิด
พวกเรารู้สึกผิดหวังกันมาก ที่พลาดโอกาสในการลิ้มลองรสชาติ
ของร้านอาหารญี่ปุ่นนี้ T^T แต่ด้วยความหิวโหย ที่ไม่ปราณีใครอีกแล้ว
จึงบึ่งรถไปเดอะมอลล์บางปิบ้านเก่า เพื่อไปหาอะไรกิน แต่ก้อยังตกลง
กานม่ายได้ แต่ที่แน่ๆ ประเด็นหลัก คือ อาหารญี่ปุ่น พันเปอร์เซ็นฮาๆ
สรุป กิน ชาบูชิ กรั่กๆ เพราะเค้าอยากกิน เจอเผด็จการซะ
กินแหลก อาหย่อยงิ กินม่ายหยุด กินจนวินาทีสุดท้ายของเวลา
ใช้ครบ 1 ชั่วโมง 15 นาที ม่ายมีทดเวลาบาดเจ็บงิ
ทั้งหมดก้อ ปาปาย 512 บาท งิ จิงๆ 2 คน 438 บาท แต่บวกค่า
vat ปายอีก 74 บาท ตกแล้วคนละ 256 บาท อิ่มถึงขั้นจุก เดินม่ายไหว - -*
4 โมงกว่าๆ พวกเราก้อปายเดิน ตะวันนากันต่อ บัฟ อยากได้เสื้อ ปรากดลองไปแล้ว
399 ร้าน ก้อยังม่ายได้ แต่เค้าได้ไปแล้ว 2 ตัว อิอิ ชอบๆ และฝนก้อตกสาดเท ลงมา
อย่างหนัก ทำให้พวกเราติดอยู่ในร้านกระเป๋า 555+
ฝนหยุดพวกเรา ก้อเดินต่อกันอีกหน่อย แระก้อกลับบ้าน อย่างมีฟามสุขเพราะได้เสียตัง -*-
บัฟได้ รองเท้า 1 คู่ ส่วนเค้าก้อได้ เสื้อ 2 ตัว งิ
ปล. วันนี้ สนุกมากมาย รักควายจังจุ๊บๆ
เพื่อนๆที่เวอร์จิเนีย ก้อสู้กันต่อไป เค้าเป็นกำลังใจให้น๊า
May 05 นิยามของพ่อ  เก็บเกี่ยวสิ่งที่ดีๆ กลับมานะ
สิ่งไม่ดี จำไว้...ไม่ต้องจด
และทิ้งมันไว้ที่นั่น
ปล. เป็นนิยามที่ ถ้าใครได้ยืนอยู่จุดเดียวกะเค้าแล้วจะเข้าใจ
คิดถึงเพื่อนๆทุกคนที่เวอร์จิเนีย นะ
คิดถึงบุ้ง ดูแลสุขภาพด้วยนะ เค้าเป็นห่วงเสมอ...
link เพลง ฟังแบบนี้ไปก่อนน๊างิ เพราะเพลงในสเปซยังเอ๋ออยู่เร้ย http://musicstation.kapook.com/newmusicstation/play.php?id=7008
March 06 Blog วันนี้สำหรับควายผู้เดียว T^Tควายบ้า ปิดเทอมแทนที่จะได้เจอกันก่อน แง T^T
แล้วเป็นงัยอดเจอกันเร้ยอ่ะ แม่ม กูคิดถึงเมิงนะ
กูชอบเวลากูได้กวนติงเมิง สะใจดี 555+
แล้วเมิงก้อชอบกวนติงกูด้วย ทำให้กูรมณ์เสียอยู่บ่อยๆ
แต่ทุกครั้ง มันก้อทำให้กูยิ้มได้เสมออ่ะแหละงิ
ไม่รู้ว่าเมิงจะสนใจมาอ่านสเปซของกูมั๊ยแสด
เอาแต่เล่นเกมส์แม่ม ไม่สนใจตรูเร้ยยยยยยยยยยยยยย
เอ๊ะ พักนี้เป็นรัยชอบประชดเมิงแฮะ กรั่กๆ ไม่ต้องคิดมากหรอกนะ
กูประชดเพราะกูรักเมิง ซึ้งมะ - -*
เอาเป็นว่า เพลงนี้ กูให้เมิงฟังคอยย้ำเตือนสติ
เฮ้ย ไม่ใช่ๆ เพลงนี้กูอยากให้เมิงจิงๆ
กูคงไม่ต้องพล่ามรัยมากแล้วละ เพราะ สิ่งที่กูอยากจะบอกเมิง
มาตลอด มันก้ออยู่ในเนื้อหาของเพลงนี้อ่ะแหละ
ปายแระ รักเมิงนะ
ปล. ไว้กลับมา แล้วเจอกันนะควาย คิดถึงกูบ้างนะ มีรัยก้อเมลล์มาได้เด้อ แสด
March 03 อีก 5 วันเท่านั้น!!!บ่อยครั้งที่แอบร้องไห้ เมื่อเธอกับเขาผ่านตรงหน้า
ทั้งที่ก่อนรักก็มักจะเตือนตัวเองเสมอมา ว่าเธอมีเขาในแววตา
ส่วนฉันเป็นเพียงคนคุ้นหน้าที่ไม่น่าใส่ใจ แต่อดไม่ได้ที่จะเสียน้ำตา
แม้เตือนตัวเองเสมอมาว่าอย่าหวั่นไหว
ความรักที่มีให้คือการไม่หวังสิ่งตอบแทนใด-ใด
แม้แต่เสียงสะอื้นไห้ก็ไม่หวังให้เธอปลอบใจอะไรเลย
ปล. - คิดถึงเพื่อนๆทุกคนน๊า ปิดเทอมนี้ ขอให้มีความสุขมั่กๆ
- แก๊งควาย จะยังคงสานความสัมพันธ์ต่อไป แต่ทำไม(เหลือแค่ตรูกะควายฟระ) - -*
February 16 อยากจะบอกเธอว่า.....8เดือน แล้วสินะ ที่ได้แต่เก็บงำ ความรู้สึกนี้ไว้ในใจ ความรู้สึกรัก และ รู้สึกผิดไป พร้อมๆ กัน ระยะเวลา 8 เดือนที่ผ่านมานี้ หลายๆคนที่ผ่านเข้ามา มันยิ่งตอกย้ำให้ ฉันรู้ว่า ถ้าไม่ใช่เธอฉันคงไม่รักใคร ไม่รู้ ว่าเธอจะได้ยิน สิ่งที่ฉันพยายามจะบอกหรือเปล่า แต่อยากให้เธอรู้ไว้ว่า ฉันขอโทษ และ ฉันยังคงรักเธอเสมอ
January 28 น้ำตาบำบัด"น้ำตา"
 เป็นทางออกหนึ่งของความรู้สึกที่ซื่อสัตย์กับเราเสมอมา
ไม่ว่าเราจะสุข จะปลื้ม หรือจะเศร้า
มากน้อย แค่ไหน อย่างไร
น้ำตาก็จะอธิบายความรู้สึกภายในใจได้อย่างหมดจด
บางครั้งบางสถานการณ์ที่ใครสักคน
ไม่อาจบอกเล่าสิ่งที่อยู่ในใจได้
ก็จะยินดีและเต็มใจที่จะปล่อยให้น้ำตาไหลรินออกมา
เชื่อไหมว่าเรื่องบางเรื่องก็ยากที่จะอธิบายได้จริงๆ
โดยเฉพาะในเวลาแห่งความอัดอั้นตันใจ
ในเวลาที่ความเจ็บปวดมันจุกอก พูดไม่ออก ทำอะไรไม่ถูก
เห็นจะมีแค่น้ำตาเท่านั้นเองที่ไหลออกมาได้
น้ำตาเล่าเรื่องได้
และที่สำคัญน้ำตาเป็นอีกตัวยาหนึ่ง
ที่เยียวยาบาดแผลของความรู้สึกได้ชะงัด
และบำบัดความเศร้าได้ผล
 January 01 ที่สาธารณชน ไม่ควรเอาอวัยวะชนกันในที่สาธารณะ
ความรัก...มักทำให้เราตาบอด...แต่ทำให้คนข้างๆตาสว่าง *0*
การขึ้นรถเมล์ป็นกิจวัตรประจำวัน เลยมักเห็นของดี...ที่ชอบแสดง
นอกสถานที่ อย่างเช่น การกอดจูบลูบคลำกัน...
การแสดงออกทางเพศ...เป็นเรื่องธรรมดาที่เกิดขึ้นในสังคมปัจจุบัน
เหมือนๆกับการที่โชว์สัญลักษณ์ทางเพศ...ก็เป็นเรื่องธรรมดาเช่นกัน
อวัยวะบางอย่าง...ไม่ควรให้ใครดู...ไม่ควรให้ใครจับ...
คนที่ควรจะได้ดูและได้จับ...ก็ควรจะเป็นคนที่จะอยู่กับเราไปตลอดชีวิต
และที่สำคัญ...ไม่ควรมาจับมาดูกันท่ามกลางสักขีพยานนับร้อย
มันเป็นของน่าดูจริงๆ...เพราะเมื่อใครซักคนได้สัมผัสมันให้ผู้อื่นเห็น
ทุกคนก็จะพากันถลึงตาดูด้วยความคิดที่แตกต่างกัน
พ่อกับแม่บอกว่า...ถ้าให้ใครเห็นมากเท่าไหร่...จะเสื่อมโทรมเร็วเท่านั้น
แล้วเมื่อไหร่ที่เราเจอคนที่ควรคู่กับมันจริงๆ...
มันอาจไม่เหลือค่าพอ...เพราะผ่านสายตาคนมาอย่างโชกโชนแล้ว
การกอดจูบลูบคลำในที่สาธารณะ...
ก็เหมือนร่างกายเราเป็นของสาธารณะ
และเมื่อมันกลายเป็นของสาธารณะ
ก็ไม่สามารถไปเป็นของใครคนใดคนหนึ่งได้...ในกาลอนาคต
ปล.ถ้าจะทำ ก็ไปทำในที่ลับตาคนจะดีกว่านะเพื่อนๆ
 ขอขอบคุณ Life on the Rock
|
|
||||||||||||||||||||||||
|
|
%c2%a4%c2%b7%c2%b7+-+Windows+Live&referrer=){kind=small}
